هرچه کردم نروی ، اما نشد

هرچه گفتم که بمان ، اما نشد

در بیابان دلت گم بودم

هر چه کردم که سرابی بشوم اما نشد

هنوز واژه عشق می چکد در ناودان احساسم

و من در انتظار نفسهای گرم بهار

به شوق آمدن یک طلوع نـــو

خسته از فصل حادثه های غریب

تنها نشسته ام کنار پنجره ای بسته

تا که شهر خیال مـرا

با برق چشم های عاشق خود

نور باران کنی زیبــا

و بعد کوچ خاطره های دلتنگی

صدای خنده مهربـان تو

شبیه حجم صدای بهار

دهد به روزهای خیالم رنگی

آنقدر غرق آرزوهای باورنکردنی شدم که نمی دانم تمام یادگاری های عشق

 را نگه داشته ای یا نه؟؟

   نمی دانم باز هم مثل قبل ثانیه به ثانیه برایت تازگی دارم یا نه؟؟

 نمی دانم باز هم واقعا از ته دل عاشقم هستی یا نه؟؟

 نمی دانم باز هم اسم من برایت بهترین هست یا نه؟؟

 نمی دانم چه بگویم اما خسته شدم از انتظار و از جاده انتظار

  به من بــــــــــگو چقدر راه باقی است تا به جاده تو برسم 

دل انگیز ترین خاطرات در امتداد نگاه توست

در انتهای شب نگاهم را به کوچه پس کوچه های انتظار  میدوزم

نگاه تو را میخواهم

در فراسوی شب

در تاریک ترین لحظات شب

میخواهم بگویم

نگاه تو را میخواهم

چون نگاه تو دنیای امید من است

با تو خاطرات عشق را ورق خواهم زد

با تو خواهم ماند

با تو چون تو تک ستاره آرزو هایمی

می خواهم فریاد را در لحظه تنهایی ام بشنوی

فریاد ی از سکوت

می خواهد بگوید

اما نمی تواند

چشمان تو اجازه نمیدهد

چون لحظه دیدار اشک حسرت

بر گونه هر دویمان جاری می شود

کاش می توانستم چون روحی که از قفس تن آزاد می شود

دزدانه ازاین خانه خاموش و خواب زده بگریزم .

از بوته زار گذشته روی به صحرا آرم .

ساعتی روی تپه ها گردش کنم و

پیش از آنکه در خانه جنب و جوش آغاز شود آهسته به اطاقم باز گردم .

دوست داشتن دل می خواست دلی پر از عشق را تقدیمت می کردم

عشقی که تمام وجودم را در بر گرفته بود

اشکهای چشمی که به یاد دلتنگی تو جاری میشد .حس با تو بودن را فقط در رویاهایم

 تجربه کردم.ارزو دارم رویاهایم را خالصانه بپذیری

دل پر امیدم را تنها نگذاری

وقتی شبها اشک حسرت گونه هایم را نوازش می کرد ارزو داشتم دست تو اشکهایم را

پاک کند